cmentarzysko4Przebadane w całości XIII-wieczne cmentarzysko zawierało 67 pochówków szkieletowych usytuowanych rzędowo na linii wschód-zachód. Większość grobów posiadało wyraźne zarysy jam grobowych i fragmenty drewnianych trumien. Zmarli pochowani byli na wznak, jedynie w 2 przypadkach w pozycji skurczonej. Gros pochówków nie zawierało wyposażenia, za wyjątkiem:

  • Grobu 10 ? naszyjnik z kłów wilka i paciorków ze szkliwa,
  • Grobu 34 ? nożyk żelazny,
  • Grobu 59 ? 2 pierścionki brązowe, 1 pierścionek srebrny, 2 kabłączki skroniowe, paciorki szklane i bursztynowe, brązowe elementy pasa zakończonego sprzączką z wizerunkiem lwa,
  • Grobu 60 ? 2 paciorki bursztynowe.

Wśród 67 pochówków wyróżniono:
34 groby dziecięce,
15 grobów kobiecych,
18 grobów męskich.

Schorzenia występujące u ludzi pochowanych na cmentarzysku:

  • rozwojowe i wrodzone (28,4%) – rozszczep kości krzyżowej, zrost kręgu szyjnego z kością potyliczną,
  • schorzenia o charakterze zapalnym i nowotworowym (20,9%) – zmiany reumatyczne, ropne zapalenia kości, stan zapalny ucha środkowego,
  • schorzenia aparatu żującego (25,4%) – próchnica, przyzębica, zaburzenia wyrzynania zębów,
  • zmiany pourazowe(3%) – zrośnięte złamanie kości udowej, zagojony uraz czaszki po uderzeniu. Zaobserwowano również ślady usuwania zębów.

cmentarzysko2 cmentarzysko1 cmentarzysko6 cmentarzysko5 cmentarzysko4 cmentarzysko3

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Fotografie zaprezentowane na tej stronie pochodzą z badań wykopaliskowych prowadzonych przez Pomorską Ekspedycję Archeologiczną pod kierownictwem prof. Jerzego Kmiecińskiego, działającą w ramach Katedry Archeologii Uniwersytetu Łódzkiego.
Rekonstrukcja grodu: Jerzy Sikora
Autor tekstu: Krystyna Trzcińska

Bibliografia:
1. M. Kowalczyk, Raciąż – średniowieczny gród i kasztelania, Łódź 1986.
2. B. Łuczak, Rekonstrukcja antropologiczno-demograficzna XIII-wiecznej populacji z grodziska Raciąż (pow. tucholski), „Acta Universitatis Lodziensis. Folia Archaeologica”, z. 2, Łódź 1982, s. 87-161.